Minstens één maal per maand kan de lezer een trans-gerelateerde column vinden
onder deze rubriek.
Juni 2010: het is bijzonder opvallend dat leerkrachten weinig of niks afweten
van transgenderisme. Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat vooral
pubers een spottende houding aannemen wanneer ze met een transvrouw
worden geconfronteerd. Echter: er komt beterschap. Een leerkracht,
Jessie Versmissen uit Turnhout, heeft een belangrijk eindwerk gemaakt
met een uitgebreide methodiekenbundel voor de leerkracht. De belangrijkste
motivatie voor Jessie bestond erin dat haar zus nu haar broer is. Wie meer
inlichtingen wenst hieromtrent, contacteert TGV-West via de contact-knop.
Drie bijzondere madammen
De voorbije maanden mocht ik het genoegen smaken om drie bijzondere madammen
te ontmoeten, dames die mij heel nauw aan het hart liggen en vice-versa.
Recht-voor-de-raap. Zij verbazen zich erover dat, anno 2010, nog steeds zovele
mensen zich erg laatdunkend uitspreken over transmensen.
A., gehuwd en mams van 2 fors opgroeiende dochters, aanvaardde mij onmiddellijk
bij onze eerste kennismaking als transvrouw. Zij heeft inmiddels ook best door
dat transmensen ook maar gewone mensen zijn, zij het dan met een
tegenovergestelde invulling van genderidentiteit dan holebi's of hetero's. Een tijdje
terug maakten wij een daguitstapje over de grens in afschuwelijk
slechte weersomstandigheden, maar plezier dat we hebben gehad, ho...
C., is Franse van origine en woont net over de grens. Zij is heel erg gepassioneerd
door kunst door de eeuwen heen. Zij laat geen enkele (tijdelijke) tentoonstelling aan
zich voorbijgaan om een bezoek aan Brugge te brengen. Een doordeweekse trip
naar Brugge benut zij om verrassende foto's in te blikken. De Vlaamse taal blijkt
niet de gemakkelijkste communicatievorm voor Franse buren, maar de taalbarrière is
dan toch geen probleem uiteindelijk. Want waar een wil is, is een weg.
S., een dame die onlangs terug naar haar Brugse roots terugkeerde, heeft een
bijzonder drukke job, waarbij ze wel best weet wanneer ze de dag start maar
nooit wanneer haar werkdag erop zit. Af en toe slaagt ze er toch in om een babbel
met mij te hebben. Een onvoorstelbare taalvirtuoze als S. heb ik in mijn leven
nog niet ontmoet. Bij het doornemen van de e-post die ik van haar lees, rollen
spontaan erkenningstranen over mijn gezicht. Deze ronduit enorme appreciatie
van het unieke van elke mens wereldwijd, betekent voor mij een gigantische opsteker
om onverwijld voort te gaan met mijn trans-missie.
De aanzet waarom ik deze dames in deze column in het zonnetje wil plaatsen, heeft alles te maken met hun ontroerende vriendelijkheid, hun hartverwarmende openheid, hun grensverleggende ingesteldheid, hun onbevooroordeeld en vanzelfsprekend begrip en non-taboe in de aanvaarding van ons, transmensen. De warme vriendschap die ik van deze bijzondere madammen mag ervaren, is een ode aan hen allen. De dikwijls uitgebreide en altijd diepgaande babbelmomenten zijn een 'streling voor de ziel'. Een vorm van zielsverwantheid in de speurtocht naar een half uur menselijke warmte in (h)erkenning, is hoedanook de (h)eerlijke saus die ons allen aan elkaar bindt. Rest enkel nog: een gemeende dank u wel. Jullie zijn één voor één pràchtmensen ! Ulrike |